,setayesh2200">- نشسته ام...سر به زير...اما ذهنم...آن بالا بالا هاست">





























<آتشکده شب>

نشسته ام...سر به زير...اما ذهنم...آن بالا بالا هاست

 بی درنگ باز می گردم
 به سرزمینی که با من آشناست
 آسمانش را می شناسم
 و پرندگانش را
 تا پوشش دلتنگی را بردارم
 و دلمردگی دیرپای سالیان غربت را
 بر زمینش بگذارم
 تا نرمی نگاههای عاشقانه را
 دیگر بار به خاطر بسپارم
 بی درنگ باز می گردم
 به سرزمینی که با شبش آشنایم
 و با ستارگانش
 که شب را همیشه روشن نگه می دارند
 و مرا تنها نمی گذارند
 بی درنگ باز می گردم
 به سرزمینی که به وسعت یادهای من است
 تا با پرندگانش پرواز کنم
 تا به گیاهانش برویم
 تا با گلهایش بشکفم
 تا با خورشیدش بدرخشم
 تا با نسیمش بوزم
تا همراه بارانش ببارم
 و اینسان
دل به پوچی نسپارم
 بی درنگ باز می گردم
 به ریشه ام
 به خویش
 به حقیقت
 که سالها به گورشان سپرده ام
و مدفنشان را از یاد برده ام
بی درنگ باز میگردم
 تا چشمهایم می بیند
 تا گوشهایم می شنود
تا پاهایم می رود
 تا زبانم به کلامی پاک باز می شود
 و می توانم پیامم را در گسترده ی باد پرواز دهم
 که زندگی لحظه ایست بین دوستی و دشمنی
 بی درنگ باز می گردم
 به سرزمینی که با تاریخش جغرافیایش زیسته ام
 و در ناکامی هایش گریسته ام
 بی درنگ باز میگردم

 

ζ پیمان آزاد ζ

                

+ چقد این برگشتن از من دوره. چقد بوی خاک وطن ازم دوره. بغض تلخ غربت تو نگاهمه. حس تلخ تنهایی هر روز با من قدم به قدم گام بر میداره. می ایسته عقبو نیگا میکنه و دوباره به راهش ادامه میده...

 

 

+ چقد دلم می خواد بعضی از رفتارایی که باهام میشه رو جواب بدم. یه جواب دندون شکن که طرف حالی اش بشه. هیچ وقت کینه ای نبودم و دلم نمی خواسته فراموش کنم. میگن خصلت اسفندیا اینه که بی خیال خیلی چیزا میشن ولی هیچ وقت فراموش نمی کنن خوشبختانه یا متاسفانه این خصلت تو منم هست ولی الان یه چیزی داره تو وجودم شیطنت میکنه که با بدترین شکل رفتار طرفو جواب بدم. دلم نمیاد ! یعنی دوس ندارم هیچ وقت کسی از دستم دلگیر و ناراحت بشه ولی شاید گاهی وقتا لازمه که حال یه نفرو حتی به اندازه چند دقیقه بگیرم.

 

 

 

+ کنار نقطه صفر نشستم. مث دوراهی زندگی می مونه ، نمی دونم بالا برم یا پایین. به نظرت یخ زدن بهتره یا سوختن ؟

 

 

 

 

+ من و دل در شب هجرش همه شب بیداریم

                                                      دل پی شکوه او ، من پی دلداری دل !

 

 

+ شب یلدا در پی سنت دیرینه ایرانیان فال حافظ گرفتم.از خود راضی فک کنم این چهارمین بار در طول زندگیمه که فال میگیرم. گاوچران

 

این نتیجه فالمه.یول

 

سلامی چو بوی خوش آشنایی                بدان مردم دیده ی روشنایی

درودی چو نور دل پارسایان                      بدان شمع خلوتگه پارسایی

نمی بینم از همدمان هیچ بر جای             دلم خون شد از غصه ساقی جایی

ز کوی مغان رخ مگردان که آنچا                فروشند مفتاح مشکل گشایی

...

 

گرچه نیتم چیز دیگه ای بود ولی خب دیگه! نیشخند

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٠/۱ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ توسط :: ستایش :: شمع روشن () |
Design By : Night Melody