,setayesh2200">- نشسته ام...سر به زير...اما ذهنم...آن بالا بالا هاست">





























<آتشکده شب>

نشسته ام...سر به زير...اما ذهنم...آن بالا بالا هاست

           

             

با امیدی گرم و شادی بخش

    با نگاهی مست و رویایی

        دخترک افسانه می خواند

              نیمه شب در کنج تنهایی:

                                                    

بی گمان روزی ز راهی دور

   می رسد شهزاده ای مغرور

       می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

               ضربه ی سم ستور باد پیمایش

                       می درخشد شعله خورشید

                              بر فراز تاج زیبایش

                                  تاروپود جامه اش از زر

                               سینه اش پنهان به زیر رشته هایی از در و گوهر

                                         می کشاند هر زمان همراه خود سویی

                                                   باد....پرهای کلاهش را

                                                        یا بر آن پیشانی روشن

                                                             حلقه ی موی سیاهش را.

 

مردمان در گوش هم آهسته می گویند

      "  آه...او با این غرور و شوکت و نیرو " 

             "  در جهان یکتاست  "

                  "  بی گمان شهزاده ای والاست  "

                                         

دختران سر می کشند از پشت روزن ها

       گونه هاشان آتشین از شرم این دیدار

              سینه ها لرزان و پر غوغا

                    در تپش از شوق یک پندار

                                                                         

" شاید او خواهان من باشد.  "

     لیک گویی دیده ی شهزاده ی زیبا

          دیده ی مشتاق آنان را نمی بیند

                  او از این گلزار عطر آگیـن

             

برگ سبزی هم نمی چیند

      همچنان آرام و بی تشویش

             می رود شادان به راه خویش

                  می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

                                                 

ضربه ی سم ستور باد پیمایش

    مقصد او...خانه ی دلدار زیبایش

        مردمان از یکدگر آهسته می پرسند

           " کیست پس این دختر خوشبخت؟ "

  

ناگهان در خانه می پیچد صدای در

       سوی در گویی ز شادی می گشایم پر

            اوست...آری...اوست

" آه،ای شهزاده ،ای محبوب رویایی

       نیمه شب ها خواب می دیدم که می آیی . "

           زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

                با نگاهی گرم و شوق آلود

                   بر نگاهم راه می بندد

" ای دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبایی

        ای نگاهت باده ای در جام مینایی

    آه ،بشتاب ای لبت همرنگ خون لاله ی خوشرنگ صحرایی

           ره ، بسی دور است

         لیک در پایان این ره...قصر پر نور است. "

                                            

می نهم پا بر رکاب  مرکبش خاموش

      می خزم در سایه ی آن سایه و آغوش

            می شوم مدهوش

 

باز هم آرام و بی تشویش

   می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

        ضربه ی سم ستور باد پیمایش

                 می درخشد شعله ی خورشید

                    بر فراز تاج زیبایش

می کشم همراه او زین شهر غمگین رخت

          مردمان با دیده ی حیران

                زیر لب آهسته می گویند

                                             "  دختر خوشبخت !... "

 

  فروغ  فرخزاد   

 

 

 

 +  هیچی بدتر از این نیست که بری یه جشن و آهنگی که بدت میاد بشنوی،هیچی بدتر از این نیست که بری رستوران و آهنگی که بدت میاد بشنوی و هیچی بدتر از این  نیست که همسایه ها یه مهمونی بگیرن و باز هم مجبوربشی آهنگی که بدت میاد  بشنوی. ای خــــــــــــــــــــــــــــدااااا !

 

 +  من می روم، تو می روی، من می ایستم، تو می ایستی ، فکر می کنی اینطوری  بشه به آخر خط رسید؟؟؟

 

 

 +  بچه ها می شه یه خواهشی ازتون بکنم؟ اگه سایت قالب دارین لطفا به من معرفی کنید. قلب

 

 

                      

نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳٠ساعت ٦:۱٤ ‎ب.ظ توسط :: ستایش :: شمع روشن () |
Design By : Night Melody