,setayesh2200">- نشسته ام...سر به زير...اما ذهنم...آن بالا بالا هاست">





























<آتشکده شب>

نشسته ام...سر به زير...اما ذهنم...آن بالا بالا هاست

تو به من خندیدی

 و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

 

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

 

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز،

سال هاست که در گوش من آرام،

                                                آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

 

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا،

                       خانه کوچک ما

                                      سیب نداشت.

(حمید مصدق)

 

من هر وقت این شعرو می خونم اشکم در میاد.یه چیزی تو این شعر هست که قلب آدمو فشار میده.

آرزوی کوچیکی که خیلی بزرگه.اگه تو باغچه هر خونه ای یه درخت سیب بود زندگی شیرین میشد.اما افسوس...

نوشته شده در ۱۳۸٧/۳/۱٥ساعت ٢:٤٥ ‎ق.ظ توسط :: ستایش :: شمع روشن () |
Design By : Night Melody